เมื่อเช้าตอนออกไปทำงาน กำลังนั่งฟังข่าวในรถแท็กซี่ แล้วอยู่ๆก็มีข่าวแทรกเข้ามาตอนเรากำลัง
จะลงรถพอดี ว่าเอ็มเจที่เรารัก จากไปแล้วตลอดกาล..

รู้สึกเหมือนอึ้งไปนาน หัวสมองขาวโพลน จ่ายเงินอย่างเบลอๆ เกือบลืมตอกบัตรเข้าทำงาน
เดินกลั้นน้ำตาไปตลอดทางแล้วก็ทนไม่ไหว ร้องไห้ที่ทำงานจนได้ รู้สึกเหมือนสูญเสียญาติผู้ใหญ่
ในครอบครัว เพราะเขาคือฮีโร่ในดวงใจเรามาตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ..

คนอื่นอาจจะคิดว่าเราบ้าที่ร้องไห้ให้คนที่ไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ แต่สำหรับเรามันไม่ต่างกัน
ไม่ว่าจะเป็นคนใกล้ชิดหรือห่างไกล ตราบใดที่เขาเหล่านั้นคือคนที่เรารัก เราก็เสียใจทั้งนั้น..
คนตายทั้งคนจะให้มานั่งหัวเราะรึไง.. 

จากวันนี้ไป..เขาจะไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว.. ต่อไปนี้จะไม่มีเอ็มเจอีกแล้ว..
ไม่มี..อีกแล้ว..

จนถึงตอนนี้ก็ยังเสียใจอยู่.. มันทำใจยากเหมือนกันนะ ที่จะให้เชื่อว่าเขาจากพวกเราไปแล้วจริงๆ..
ทั้งที่เมื่อวานเรายังนั่งดูดีวีดีที่สั่งมาจากอเมริกา.. ยังยิ้มตามเอ็มเจ..
ยังรอคอยที่จะได้ดูคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายของเอ็มเจอยู่เลย..

แต่วันนั้น..มันคงไม่มาถึงอีกแล้ว..

หลับให้สบายนะ.. เอ็มเจ ขอให้พระเจ้าคุ้มครองคุณ..ขอให้คุณมีความสุข..
เราจะรักคุณตลอดไป.. คุณจะอยู่ในหัวใจของพวกเราตลอดไป..

.
.

เอ็นทรี่ย์นี้ขอไว้อาลัยให้แด่ ศิลปินที่เรารักมาก..
และจะรักตลอดไป.. Michael Jackson.. 

Wishing you were somehow here again..
Wishing you were somehow near..
Sometimes it seemed if I just dreamed..
Somehow you would be here..

Wishing I could hear your voice again..
Knowing that I never would..
Dreaming of you won't help me to do..
All that you dreamed I could..

Passing bells and sculpted angels..
Cold and monumental..
Seem for you the wrong companions..
You were warm and gentle..

Wishing you were somehow here again..
Knowing we must say goodbye..
Give me the strength to try..
Help me say goodbye..

29/08/1958 - 25/06/2009
R.I.P my angel of music.. Michael Jackson..